Nadbiskupija » Nadbiskup
MONS. STANISLAV HOČEVAR, BEOGRADSKI NADBISKUP I METROPOLIT
Mons. Stanislav Hočevar rođen je 12. XI 1945. godine u selu Jelendol, župa i opština Škocjan kod Novog Mesta, Biskupija Novo Mesto, Slovenija. Po završenoj osmogodišnjoj školi u Škocjanu, godine 1960. pridružio se Don Boskovim salezijancima. Gimnaziju je pohađao u Križevcima i Rijeci, a potom je stupio u novicijat salezijanaca. Vojsku je služio u Skoplju 1966–1967. godine. Zatim je bio odgojitelj u novicijatu u Želimlju kod Ljubljane. Teologiju je studirao na Teološkom fakultetu u Ljubljani. Za sveštenika je zaređen 29. 6. 1973. godine.
Magistrirao je na Teološkom fakultetu u Ljubljani 1979. godine s tezom iz teologije: Osebni greh v današnji hamartologiji. Od godine 1973. bio je odgojitelj u malom semeništu u Želimlju, a od 1979. upravnik te salezijanske ustanove.
Dve godine (1982–1984) bio je zamenik salezijanskog provincijala u Sloveniji. Zatim je četiri godine bio upravnik Internata za srednjoškolce – Modestovog doma u Celovcu (Klagenfurt) u Austriji. Godine 1988. prvi put je izabran za provincijala salezijanaca u Sloveniji, a od 1994. do 2000. g. poveren mu je drugi mandat u istoj službi. Sudelovao je na četiri generalna kapitula salezijanaca u Rimu. U dva mandata bio je predsednik Konferencije viših redovničkih poglavara i poglavarki Slovenije, a zatim dve godine generalni sekretar iste konferencije.
Uz odgovorne dužnosti našao je vremena i za pisanje. Godine 1978. izašla je njegova knjižica Peter s Poljske, godine 1983. Odpri srce, 1988. godine čitanja za majsku pobožnost Veliko znamenje, a 1998. bio je urednik knjige Leta velikega dozorevanja o svim nasilno umrlim žrtvama Drugog svetskog rata u domaćoj župi Škocjan kod Novog Mesta.
U godini 1999. za vreme bombardovanja Jugoslavije pokrenuo je inicijativu »Mir tebi, Balkane« i u istoj godini uspešnu fondaciju za pomoć porodicama s više dece pod imenom Anin sklad. Na svetkovinu Gospodnjeg naveštenja 25. III 2000. godine papa Ivan Pavao II imenovao ga je za nadbiskupa koadjutora u Beogradu. Biskupsko ređenje primio je 24. V 2000. g. u crkvi Marije Pomoćnice na Rakovniku u Ljubljani. U Beograd dolazi za Duhove 2000. godine.
Na plenarnoj sednici Biskupske konferencije Jugoslavije u jesen 2000. g. prima dužnosti referenta za katehezu i mlade, za redovnički život, a postaje i predsednik Biskupske komisije za Caritas.
31. III 2001. g. sveti otac Ivan Pavao II prihvata molbu za razrešenje dotadašnjeg beogradskog nadbiskupa dr Franca Perka, čime mons. Stanislav Hočevar preuzima službu beogradskog nadbiskupa i metropolita.
16. IV 2001. g. izabran je za predsednika Biskupske konferencije SR Jugoslavije, kasnije preimenovane u Međunarodnu biskupsku konferenciju Sv. Ćirila i Metodija, u kojoj obavlja i druge funkcije, a 7. VI 2006. g. na XVI plenumu u Petrovaradinu poveren mu je još jedan petogodišnji mandat.
Godine 2002. postao je član Papskog veća za unapređivanje jedinstva hrišćana.
Na biskupskom grbu mons. Stanislava Hočevara predstavljeni su zvezda i harfa. Zvezda označava transcendentnu dimenziju ljudskog života, zato označava i Crkvu i Bogorodicu; harfa je instrument koji govori o skladnom zajedništvu, a simboličnim brojem sedam i o svetim tajnama Crkve. Tim simbolima označavaju se svetlost i nada koju donosi kršćanstvo. Boje na pozadini grba su tipične slovenačke boje.
Moto njegove biskupske službe je:
Servite Domino in laetitia (što znači: Služite Gospodu s radošću).
BEOGRADSKA NADBISKUPIJA I METROPOLIJA
Beograd je bio biskupija još u rimsko doba. Tada je grad nosio ime Singidunum. Na teritoriji današnje nadbiskupije bile su u to vreme i metropolija Viminacium (Kostolac), Naissus (Niš), a možda i neke druge. Iz srednjeg veka poznati su biskupi od 1290. godine. Grad i biskupije tada su imali različita imena: Alba Graeca, Alba Bulgarica, Nandoralba. Pod Turcima su u Beogradu od 1521. godine vršili dužnost apostolski administratori. Od početka XVI veka javlja se i Smederevska biskupija, koja je kasnije udružena s Beogradskom.
Početkom XX veka počeli su pregovori između tadašnje Kraljevine Srbije i Apostolske stolice. Pred početak Prvog svetskog rata, godine 1914. bio je sklopljen Konkordat i njime ustanovljena Beogradska nadbiskupija. Međutim, prvi nadbiskup – franjevac Rafael Rodić – došao je u Beograd tek 1924. godine. Sadašnji nadbiskup salezijanac Stanislav Hočevar šesti je po redu na beogradskoj nadbiskupskoj stolici.
16. XII 1986. g. papa Ivan Pavao II formirao je Beogradsku metropoliju, kojoj, uz Sremsku Mitrovicu, pripadaju još dve biskupije: Subotička i Zrenjaninska.
Površina Nadbiskupije je 50.000 km2. Obuhvata celu Srbiju bez Vojvodine, Kosova i Metohije i Sandžaka. Biskupija je podeljena na 16 župa, od toga se šest nalazi u Beogradu a deset u unutrašnjosti. Pored dijecezanskih sveštenika deluju još redovnici (isusovci, franjevci, lazaristi i salezijanci) i redovnice (usmiljenke – kćeri kršćanske ljubavi, Isusove male sestre, zajednice sestara službenica Bezgrešne Djevice Marije).
Beogradski nadbiskupi
1. Ivan Rafael Rodić (* 15. IV 1870 – † 10. V 1954): 1924–1936.
2. Josip Ujčić (* 10. II 1880 – † 24. III 1964): 1936–1964.
3. Gabrijel Bukatko (* 27. I 1913 – † 19. X 1981): 1964–1980.
4. Alojzij Turk (* 21. XI 1909 – † 20. IV 1995): 1980–1987.
5. Franc Perko (* 19. XI 1929 – † 20. II 2008): 1987–2001.
6. Stanislav Hočevar (* 12. XI 1945): 2001...
Župe Beogradske nadbiskupije:
Beogradski dekanat:
Krist Kralj, Beograd
Sv. Antun, Beograd
Sv. Ćiril i Metod, Beograd
Sv. Josip Radnik, Beograd
Sv. Petar, Beograd
Uznesenje Bl. Dj. Marije, Beograd
Rođenje sv. Ivana Krstitelja, Smederevo
Sv. Ana, Šabac
Sv. Obitelj, Valjevo
Niški dekanat:
Presveto Srce Isusovo, Niš
Sv. Barbara, Ravna Reka (Resavica)
Sv. Josip, Kragujevac
Sv. Juraj, Zaječar
Sv. Ljudevit, Bor
Sv. Mihael Arkanđel, Kraljevo
Bl. Majka Tereza iz Kalkute, Aleksinac
Međunarodna biskupska konferencija Sv. Ćirila i Metodija
Posle raspada SFR Jugoslavije, koja je imala jedinstvenu crkvenu organizaciju, i nastanka novih država, došlo je do promena i u organizaciji crkvenih institucija.
Novembra 1997. g. formirana je Biskupska konferencija SR Jugoslavije, kasnije preimenovana u Biskupsku konferenciju Srbije i Crne Gore, da bi krajem 2004. g. odlukom Svete stolice nastala Međunarodna biskupska konferencija Sv. Ćirila i Metodija, koja broji osam biskupa i obuhvata sve rimokatoličke biskupije i grkokatoličke egzarhate na prostoru Srbije, Crne Gore i Makedonije.
Predsednik Konferencije već u drugom mandatu je mons. Stanislav Hočevar, beogradski nadbiskup i metropolit.
Članovi Međunarodne BK Sv. Ćirila i Metodija:
Beogradska nadbiskupija – nadbiskup mons. Stanislav Hočevar
Barska nadbiskupija – nadbiskup mons. Zef Gashi
Subotička biskupija – biskup mons. János Pénzes
Zrenjaninska biskupija – biskup mons. László Német
Sremska biskupija – biskup mons. Đuro Gašparović
Kotorska biskupija – biskup mons. Ilija Janić
Apostolska administratura za Kosovo (Prizren) – biskup mons. Dodë Gjergji
Grkokatolički egzarhat za Srbiju i Crnu Goru (Novi Sad) – egzarh mons. Đuro Džudžar
Skopska biskupija i grkokatolički egzarhat za Makedoniju – biskup i egzarh mons. Kiril Stojanov